Dagje naar Singaraja

Vandaag zijn wij weer om 6.30 opgestaan, nasi gewarmd met een gebakken eitje. Nasi zelf gemaakt zie onderstaande foto. Daarna even naar de markt voor vers fruit en groenten te halen.

Nadat wij bij de markt zijn geweest even uitzweten.☺️. Omdat wij om 10.30 onze eerste massage aan huis krijgen . Een uur voor 150.000 roepia’s iets meer als 10 euro. Ik wist niet dat mijn vingers mijn tenen ook zo pijn konden doen, Je voelde gewoon de spanning uit je lichaam weg trekken, geloof het of niet waarschijnlijk had ik mijn kaken altijd zo gespannen gehad dat na de massage gewoon bij tanden klapperde. Wat kan dat goed doen zo een totale massage en wat was het nodig. Aan Guus zijn schouders hebben ze nog wel wat werk😉. Volgende week woensdag weer geboekt.

Dewi stond ons al op te wachten op naar Singaraja te gaan, grote plaats in het noorden van Bali , het is maar 30 km van ons vandaan maar een uur met de auto. Singaraja heeft met het hele district 1,5 miljoen inwoners van verschillende nationaliteiten ook enkele moslim gebieden.

Wij gaan naar Singaraja voor een retirement visum aan te vragen of te wel een visum voor 55+ , zoals wij ☺️.

Onderweg merkte ik dat ik honger had gekregen, ik dacht oh hopelijk heeft Dewi ook honger en kunnen we ergens eten. Even later vroeg Dewi hebben jullie al lunch gehad ? Nee oké dan gaan we ergens wat eten , heel fijn !

Bij een Warung (is een klein eettentje) zijn we gestopt en bestelde Dewi voor ons eten , nasi Campur. Betekent met van alles wat , stukje worst, stukje kip, ei en groente en een stokje saté, met een flesje water niet gekoeld. Als je aan kip denkt

moet je aan een mini kluifje denken . De kippen zijn  hier behoorlijk mager en lopen in de natuur in de tuinen kriskras met hun kuikentjes rond. Dus geen legkippen zoals in België en Nederland. Zie foto bij een Warung met Dewi.

Daarna gingen we naar het visum kantoor, we hadden bijna alle papieren bij ons behalve het bewijs dat wij getrouwd zijn, en het bewijs van een internationale gezondheidsverzekering. Gelukkig wel de documenten thuis liggen. Op het bureau bleek dat wij onze toeristen visum voor 60 dagen in Denpasar aan hadden gevraagd en eigenlijk moeten beide visums bij hetzelfde bureau, aangezien Denpasar 3 uur rijden is van Tejakula en Singaraja maar 1 uur gaan ze het proberen te regelen alles in Singaraja te doen. We hebben nog de tijd. Het verschilt namelijk nogal van prijs waar je de aanvraag doet , let hierbij op het kan enkele honderden euro’s schelen waar je je visum aanvraagt ! Ook bleek dat de website van hun niet helemaal bijgewerkt was. Was 5 miljoen roepia ‘s duurder geworden per persoon zo een 400 euro , maar nog steeds goedkoper als een andere! Onderstaande foto op het visum kantoor.

Daarna kwam het leukste van de dag, wij hadden aan Dewi aangegeven ook eens een tempel met hem te willen bezoeken, en hij is bijna de hoogste in de rang van de tempel in Tejakula. Dus een winkel in Singaraja en een Sarong uitzoeken voor Guus en mij. Mannen moeten 2 over elkaar en vrouwen dragen een Sarong. Guus

bijpassende hoedjes , het gezicht van hem was goud waard.🤣. Daarbij hoort een wit hemd , deze hadden ze niet in Guus zijn maat, dan maar een wit t-shirt. Voor mij geen hoedje maar wel een bijpassende blouse. Met lange mouwen geen katoen dat wordt zweten. Foto’s volgen, als wij met Dewi naar de tempel gaan , ook gaan wij nog eens met hem een traditionele huwelijks plechtigheid bijwonen.

Afsluiting van onze reis naar Singaraja een heerlijke maaltijd van Lusi met verse tonijn. Ik heb normaal niet graag Tempeh maar deze was heerlijk.

Blijf ons volgens groetjes Guus en Marlie.