De berg op van Tejakula

Vanochtend zijn wij vertrokken om de berg op te gaan in Tejakula. En zoals altijd helpen je mensen om het juiste pad te volgen. Hij waarschuwde ons ook dat het een pittige tocht was, maar ja Guus en ik houden wel van een uitdaging. Voordat wij het weggetje insloegen naar de berg te gaan zagen wij dat er iemand een varken aan een stok had gemaakt en een vuurtje hiervoor aan het maken was.



Hij zei ons dat wij langs een klein tempeltje moesten lopen de weg liep al wat omhoog.


Het leverde meteen een mooi filmpje  op van de huizen van de inwoners van Tejakula en in de verte de zee.


Hierna begonnen wij aan onze klim naar de top van de berg. Bestaande uit smalle paadjes en trappen van steen sommige wat hoger voor mijn benen weer dolblij met mijn stokken. Hieronder wat foto’s ervan.





En ja je kunt wel zeggen dat het een hele pittige klim is, Viviane en Rudi daar is Terrins Hill in Maasmechelen niets tegen geloof ons maar. 😄 Wij hebben hoe hoger wij kwamen af en toe even een minuut nodig gehad om op adem te komen en natuurlijk voor iets te drinken. Dat was wel belangrijk.




Af en toe bij het op adem komen een filmpje nemen, prachtig het uitzicht.


Hoe hoger wij kwamen merkte je dat de inspanning steeds meer werd, druk op je oren na een dertigtal trappen even op adem komen, de hartslag schoot wel omhoog.



Toen wij weer stopte om op adem te komen en zweet droop ervan , zei Guus kijk eens om terwijl mijn benen aan het shaken waren 🤣🤣. Hier zit een 🙊.


Hij keek ons zo van stelletje gekken met deze temperaturen de berg op klimmen en warempel er zaten er meer je zult mijn ademhaling wel horen op het filmpje. Gelukkig wel een heerlijk windje.


Er zaten zo’n 6 tal aapjes ons aan te kijken, ik zei tegen Guus dadelijk zijn wij onze pet en hoedje kwijt 🤣. Maar ze bleven rustig zitten.

En toen daar was die dan de top met een kleine tempel. Je hoort het weer aan mijn ademhaling blij dat we het gedaan hadden, maar het was pittig inderdaad. Probeerde Dewi de foto en het filmpje door te sturen, maar geen bereik.



Ik ging achter de tempel kijken en er liep nog een weg omlaag en je kon dan volgens mij weer een pad ergens anders omhoog. Er liggen daar meerdere bergen. Maar voor vandaag vonden het wel welletjes, we hadden drinken bij ons maar geen eten. En we hadden bijna 12000 stappen omhoog gedaan , trappen heb ik niet geteld maar vermoed wel tegen de 1000 aan en 1775 calorieën had ik verbrand is toch aardig. Ja leroy daar kan geen trap tegenop op de fitness 😉.

De afdaling ging uiteraard makkelijker maar heb de stokken gebruikt om niet weg te glijden op de bladeren, want daar wil je niet vallen. De man die ons de weg gewezen was stak een duim omhoog en zei 👍 Well done.

Blijf  ons volgen Guus en Marlie

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Avontuurlijke uitstapjes met op het einde een verrassende wending

Het nieuwe dak

De afgelopen weken