Wat er op je pad komt is geen toeval meer

Gisterenmiddag rond 13.45 zijn Guus en ik nog een Warung gaan uitproberen op advies van onze buren. Het is vanuit ons 3,3 km en aangezien wij vanuit ons alles te voet doen binnen onze mogelijkheden. Is dat een 40 minuten lopen wetend dat het zo een 28 graden was , maar er kwam wel wat donkere lucht aan, dus de paraplu ging mee. En willen ook niet in het donker zonder licht op de drukke weg lopen.

Wij moesten richting Oasis resort lopen en dan zou Warung Seni verscholen liggen. Het was goed aangegeven, alleen wisten wij niet welke ingang, de kok stond buiten . En wees ons de weg naar de ingang, aangenaam verrast waren we toen wij binnen aankwamen een kleine gerieflijke Warung.

Een vrij uitgebreide kaart voor ieder wat wils. Wij bestelde allebei een verse kokosmelk drink . Helaas was er maar een samen proeven dan. Water is gratis daar werd meteen een fles neergezet. Later toen deze op was werd gewoon een nieuwe fles neergezet zonder te vragen. Guus nam gegrilde groenten met rijst en pittige zelfgemaakte sambal. Ik wilde eigenlijk inktvis maar die was op. Dan maar onbekende gegrilde vis van de dag bestellen met zoete aardappel frietjes. En zelfgemaakte tomatensaus. De vis was wel heerlijk maar zeer grote graten, oppassen geblazen.  En dat alles voor € 14,00 euro deze was dan wat duurder maar goed, leveren ook aan huis.

Na afloop een lekker kopje koffie en een cappuccino, allebei heerlijk.

Heerlijk verzadigd rustig weer terug naar huis gelopen en omdat het al later was zijn wij in onze Jacuzzi gaan zitten, om af te koelen. Op een gegeven ogenblik zei ik tegen Guus het lijkt wel of ik een puppy hoor janken, nee dat is een vogel. Uit de jacuzzi gekomen zei ik voordat ik mij ging aankleden ik zet de pomp van het zwembad uit . Daar aangekomen hoorde ik het weer er zit een smalle opening tussen de pomp en de muur en daar zat die dan de kleine puppy. Ik probeerde hem daar weg te lokken, en in eerste instantie kwam die niet. Maar toen ik naar binnen liep en op Guus riep dat hij naar de vogel moest komen kijken, was de puppy mij toch achterna gelopen. Zag geen moeder hond of andere puppy’s . Dacht meteen oh wat moet ik haar/hem geven? Niks van vlees of kip in huis. Meteen wat water gegeven had namelijk een klein pakje gekocht dacht dat het melk was, omdat er een koe opstond maar was een soort aardbeien yogi drink. Had ik een mooie flater geslagen als de buren maandag op bezoek waren gekomen 😂.

De puppy voelde zich meteen thuis.

Kon niet meer naar de winkel want het was pikkendonker. Guus meteen kijken wat hij wel mocht hebben . Rijst met hard gekookt ei of groenten, dat hadden we in huis.🙏. Op zoek naar een mand om hem in te leggen een voorraadmand uit het gastenhuis gehaald. Kussen erin en een handdoek erin. Guus was inmiddels rijst aan het maken. Terwijl de puppy bij mij op de schoot lag. Was opslag verliefd en heb altijd een hond willen hebben alleen door altijd fulltime gewerkt te hebben ging dat niet. Nu hebben we de tijd en daar was een hondje. Ras 🤷‍♀️ geen idee.

De rijst met hard gekookt ei was klaar en afgekoeld, nou en of hij het lusten ging erin als koek . Honger had hij en dorst.

We waren het er over eens we gingen hem houden, nu nog een naam maar Indonesische namen met betekenis zijn vrij lang. Guus wilde graag de naam Hoop.

Even buiten gezet maar hij deed niets voordat we gingen slapen. Maand mee naar boven. Viel later in slaap dan normaal, na een uur werd ik wakker was Hoop aan het janken op de badmat gezet moest die plassen. Terug in het mandje nog wat laten drinken. Weer janken wat eten gaan halen en helemaal op. In de mand bleef ze janken. Handdoek opgevouwen naast mij gelegd en ja hoor ze ging slapen. Ik was inmiddels klaarwakker en niet meer geslapen.

Wij zouden vandaag de berg weer opgaan , ik zei tegen Guus we gaan hem meenemen op onze tochten en ik verzin wel iets. Nou mijn witte stola sjaal doet het goed.

Natuurlijk bekijks en in het begin wennen voor Hoop. Maar we zijn er weer geraakt, de treden geteld meer als 900 met stukjes bospad niet meegerekend. 

Onderweg natuurlijk allemaal gedronken en toen wij boven waren ook met z’n allen gegeten en gedronken.

Het pad ging nog verder als de tempel maar kwamen een gegeven ogenblik niet mee verder.

Toen weer rustig aan de afdaling begonnen en toen wij thuis aankwamen lag Hoop uitgeteld diep in slaap van zijn eerste tocht. Het is wel verrassend dat hij keurig naar het gras loopt en poept en plast . Is weer mooi meegenomen ☺️ Voor ons was het geen toeval dat Hoop in ons leven nu kwam nu wij tijd genoeg hebben. ❤️ Blijf ons volgen Guus, Hoop en Marlie