Retirement Kitas

Gisterenochtend nog een flinke wandeling gemaakt een straat rechts ingegaan vlak bij ons en allerlei zijwegen genomen. Uiteindelijk de hoofdweg overgestoken en een stukje de andere kant van de berg ingegaan. Kijken waar wij uitkwamen. Er loopt een rivierbedding tussen twee stukken land. Bij de hoofdweg loopt er een brug overheen. Deze rivierbedding ligt bij de brug vol met plastic als je hogerop de berg in loopt wordt het schoner, omdat er nagenoeg geen bevolking woont. Wij zijn hogerop gelopen kijken of er ergens een overbrugging was waardoor wij weer terug konden lopen naar ons huis. Wij hadden er toen al weer 1,5 uur opzitten. En er was een overbrugging niet door een brug maar door een paadje waardoor wij konden oversteken. Er stond geen water in ondanks de hevige regenval van de afgelopen week. Ik denk dat als het dagen regent er wel water in komt te staan.

Onderweg kwamen wij de nodige mango’s en papaya bomen tegen. En een ananas struik. Gewoon in het wild.

Blijken wij zelf ook 3 papaya bomen in de tuin te hebben staan. Aan een zijn er al aan het groeien en aan eentje zitten de bloemen van de vrucht erin en aan een nog niets.

Vanochtend de heren hadden weer flink getraind en ik had de buitenranden en deuren nog geverfd van de beneden verdieping.

Hoorde wij ineens een grote klap, wat bleek was dat een zeer grote tak te zijn die van onze boom afbrak en de hele straat lag ermee bezaaid. De tuinmannen vlug de straat vrij maken, moet er niet aan denken als er een auto, scooter of iemand onder had gelopen wat voor een gevolgen dat gehad zou hebben. Het bleek een soort kersenboom te zijn en de tuinman ervan aan het eten en de kinderen uit de straat. Alles wat langs de blauwe schutting ligt van de overkant van ons huis is van de boom. De buren kwamen ook kijken waar de klap vandaan kwam.

Dewi kwam toevallig ook aan met z’n auto en zette deze meteen ergens anders. Even de zaken regelen omdat wij morgen naar Denpasar gaan om Viviane en Rudi op te halen van het vliegveld.Hij moest zelf vandaag naar de bruiloft van zijn nicht die 300 gasten had uitgenodigd. Dewi vroeg zich af waar ze die allemaal ging laten. Geen groot huis of tuin en allemaal van eten voorzien. Vond het weggegooid geld. Hij gaat ook met ons mee met de uitstapjes die wij gaan maken met Viviane en Rudi. 

En vandaag is het eindelijk zover wij hebben onze Retirement Kitas binnen of te wel onze verblijfsvisum voor een jaar. Hiermee kunnen wij een Indonesisch bankrekening openen.

Beste volgers het kan zijn dat ik vanaf morgen 15 dagen minder ga schrijven ivm onze logees. Natuurlijk als ik schrijf zal onze verhalen erop komen te staan. Dus blijf ons volgen Guus en Marlie