Survival tocht in de bergen

Vanochtend weer op weg naar de bergen waar wij nog een pad hadden gezien, wij volgde het nieuwe pad naar beneden, nadat wij een 150 treden naar boven waren gelopen waar de afslag te zien was, deze ging echter naar beneden. Ik dacht nog misschien is dat het pad waar Dewi het over gesproken had. Maar nee deze liep weer terug naar waar wij gestart waren. Toch nog een stuk weer terug naar boven. Weer een aantal treden gelopen lekker warm vandaag denk zo een 32 graden 😅.

Zei ik op een gegeven ogenblik tegen Guus kijk volgens mij loopt daar een pad door de bomen. Dus wij van de trappen af door de bomen naar beneden. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Door de vele bladeren totaal geen grip en ik gleed  dan ook goed uit . Hoop met één hand ondersteuning geven en de andere hand de eerste beste tak vast grijpen. 

We waren zo een 300 meter naar beneden voorzichtig voetje voor voetje gegaan. Maar het werd er absoluut niet beter op. Ik zei het is toch geen pad 🤪. Laten wij maar weer terug gaan naar de trappen. Nou ik kan jullie vertellen dat heeft behoorlijk wat zweet gekost, geen tranen. Nergens hadden we grip. Uiteindelijk naar een omgevallen boom omhoog trekkend hopend dat er geen tak afbrak , want dat was ook bij Guus gebeurd dacht dat hij stevig was. Brak af en hij gleed verder naar beneden. 

Proberen steun te zoeken op ieder stuk uitstekende tak of steen.

Het was heel zwaar en dat voor een paar honderd meter. Optrekken, steun zoeken, Hoop vasthouden echt je omhoog trekken aan een boom steun zoeken met je voeten , die steeds weggleden. De laatste 2 meter van mij klom Hoop uit de sjaal. Gelukkig had ik mij vast aan een stevig stuk steen en heb hem boven aan zijn tuigje vastgegrepen zodat hij niet naar beneden gleed. Mij en Hoop opgetrokken en gelukkig de trappen bereikt. Ik had gelukkig mijn stok nog. Maar Guus was net de andere kant opgegaan, gleed steeds weg met zijn voeten bijna nergens grip en dat met een rugzak om.

Hoop lag in die tussentijd dat Guus nog bezig was om richting de trappen te komen lekker te graven en te rollen.

Terwijl wij aan het wachten waren dat Guus een weg terug vond naar de trappen, hopend dat hij niet zou wegglijden.

Gelukkig heeft hij eindelijk de trappen bereikt wij allebei hartstikke vuil. 

Even bijkomen mijn benen begonnen te bibberen van het hachelijke avontuur en Guus zei voor de grap ik zie nog een pad.😉. Ik was blij dat wij met z’n drieën er heelhuids vanaf waren gekomen. Dit en nooit meer. Beneden aan de trappen was een kraan onze benen, armen, kleren, schoenen afgespoeld zo vuil waren we. Droogde onderweg wel.

Geen Survival tocht meer op deze manier, bedankt 👼 voor het veilig terugkeren. Met dit tochtje had ik 1659 calorieën verbrand. En zelfs mijn kleren waren doorweekt van de inspanning. 

Blijf ons volgen Guus en Marlie