Lekker chillen met onze vrienden

13 september hebben wij onze vrienden opgehaald in Grand Hilton garden hotel vlakbij het vliegveld in Denpasar. Wij mochten er met onze hond Hoop niet naar binnen. Dan vlug een plasje doen en naar Starbucks gereden om even een kop koffie te pakken en de benen te strekken na zo een lange rit. Het was druk daar en gelukkig nog een plekje buiten te vinden. Toen op weg richting Tejakula, het verkeer was weer druk en wij kwamen weer langs de Warung waar wij met Madeleine en Ivan ook hadden gegeten. Ik wist het adres niet meer ervan. En was blij dat wij het weer gevonden hadden. Ondanks dat Rudi en Viviane laat hun ontbijt op hadden, rade ik hun toch aan om een kleinigheidje te eten. Omdat wij pas om 15.00 uur terug zouden zijn . Te laat voor de lunch en tekort op het avondeten die door lusi gemaakt wordt.

Lekker buiten onder de parasol met de rijstvelden naast ons.

Het was een geluk dat wij daar gegeten hadden, niet wetende wat voor een avontuur ons te wachten stond. We hadden een verkeerde afslag genomen en doordat wij in de bergen zaten net voorbij Kintamani, nog een 23 km van huis vandaan. Navigatie werkte niet goed doordat er nergens internet was, geen huizen. De navigatie gaf steeds ga naar links terwijl er niets naar links was. Uiteindelijk een straat naar links genomen. Daar begon ons avontuur smal geen asfalt totdat wij op een punt stonden kunnen wij nog wel verder. Guus en ik ook al uitgestapt om te gaan kijken het was eventueel mogelijk maar waar kom je uit. Viviane zei hier kunnen wij niet meer verder we moeten terug maar hoe? Draaien gaat niet echt. Vroeg al eens zacht aan Guus hoe staat het met de benzine? Wilde mijn groeiende ongerustheid niet aan Viviane en Rudi laten merken. Want die waren al 2 keer uitgestapt omdat wij de berg met ons en de koffers niet op kwamen. Ik had een beweging gezien en gelukkig kwam er een man aan gevraagd of wij door konden gaan richting Tejakula in Bahasa en handgebaren, ja dat kon en er zou ook asfalt komen. Pffff gelukkig maar toen het volgende de auto slipte zich vast in het zand . Met aanwijzingen van Rudi en de man eerste heuveltje op gekomen. Toen de volgende het smalste stuk klein beetje verharding. Er kwam nog een man aan en na veel draaien met de banden, allemaal onder het stof , auto duwen konden we verder pfff. Viviane zag zich al in het ravijn storten, en dat op de eerste vakantiedag.

Waren nog nooit zo blij om asfalt te zien, toen reden wij een straatje in en gelukkig stond er een man om te zeggen dat het doodlopend was, konden niet draaien weer met hulp achteruit gereden en toen eindelijk de goede weg. Kwamen wij aan de andere kant van Tejakula uit. Uiteindelijk om 17.45 thuis ipv 16.25. Vlug de auto afgespoten omdat lusi kwam en wij hun auto in bruikleen hebben.

Even de spanning af laten glijden in ons zwembad.

14 september lekker laten masseren, dat deed goed en konden nu wel lachen om ons hachelijk avontuur, de mannen meer als wij vrouwen. Ik was blij dat ik rustig was gebleven en dat het nog licht was toen het gebeurde, in het donker wil je er niet zijn met geen huis te zien. Toen naar de hotelschool gegaan daar lekkere dingen gegeten en dan weer lekker thuis relaxen. Rudi had s’morgens nog even een rondje gerend omdat hij in oktober gaat lopen in Hasselt. En dat met de warmte daarna lekker chillen achterom bij ons.

15 september naar Singaraja naar de markt gegaan, fruit en groenten gekocht en nieuwe boodschappentassen, Viviane had er ook een gekocht. Nog wat koffie gekocht voor Viviane en Rudi thuis in België omdat ze deze zo lekker vinden.

Rudi werd nog geïnterviewd, de meisjes moesten een toerist interviewen.

Daarna lekker gegeten in de haven van Singaraja, heerlijk met de wind van de zee.

Daar kun je nog eten voor 17,50 met dubbele gerechten en drinken. En smaakt heerlijk.

Dan lekker chillen in het zwembad met een glas wijn heerlijk wat wil je nog meer.

S’avonds yahtzee voor diegene die dat leuk vinden om te doen .

16 september s’morgens naar de tempel gewandeld de berg op met 900 trappen, daarna lekker douchen en even zwemmen en toen lekker weer naar onze favoriete Warung Seni. Viviane en Rudi gaan er ook heel graag heen, voor de gezelligheid en het lekkere eten.

S’avonds had ik bami gemaakt niet teveel omdat wij s’middags al veel gegeten hadden bij Seni.

17 september  zondags slapen wij meestal tot 8.00 uur omdat onze hulp er niet is, later ontbijt vandaag om 9.00 uur. Vandaag wordt gewoon lekker niksen, zwemmen, lezen of doen waar je zin in heb. Vanmiddag soep gemaakt niet teveel eten , want wij hebben weer gereserveerd bij Warung Seni , lekker dichtbij met de auto en niet zelf koken vanavond. Een relax zondag . Morgenochtend gaan wij naar Tegallalang winkeltjes bekijken.

Blijf ons volgen Guus en Marlie