Verder chillen met Rudi en Viviane

september 21, 2023

Maandag 18 september naar Tegallalang stukje binnendoor gereden wegen zijn dan wat minder maar dat mag de pret niet drukken. Onderweg een foto gemaakt voor Madeleine van een mandarijnenboompje en zoals beloofd doorgestuurd.

Op de centrale parking gezet vlak bij de rijstvelden, daar waren wij met Nicole en Laurenz niet geweest, wij hebben toen het onderste gedeelte gedaan van Tegallalang. Rudi helemaal opgelucht dat wij er ook konden koffie drinken 😉. Wij hadden daar een schitterend uitzicht op de rijstvelden waar wel veel wordt gedaan voor de toeristen, zoals grote schommels verschillende soorten en een kabelbaantje waar je aan hangt. Natuurlijk allemaal tegen betaling.

Na wat gedronken te hebben gingen wij op pad, langs de zaakjes waar ze van alles verkopen wat allemaal zelfgemaakt wordt. Veelal houtsnijwerk of vlechtwerk, of van kokosnoten en gerecycled glas. Viviane had al wat leuks gekocht voor zichzelf. Tijdens de wandeling kwamen wij de luwak plantage tegen.

Hoe wordt Luwak koffie gemaakt?

De koffiebonen worden door de lokale bevolking met de hand uit de uitwerpselen van de civetkat gehaald en gedurende 4 tot 7 dagen gedroogd. Vervolgens worden de bonen goed gewassen en licht gebrand tot Kopi Luwak koffiebonen. Luwak koffie is de duurste koffie ter wereld en kost 90 tot 450 euro per pond . Wordt de kaviaar onder de koffie genoemd.

Guus en ik hadden graag nieuwe lampen voor onder het afdak de andere waren bijna doorgeroest. Was wel moeilijk keuze maken maar uiteindelijk gelukt 3 lampen voor nog geen 25 euro omgerekend. Wij kwamen daarna nog in een winkel met hangstoelen en hangmatten daar was ik al een tijdje naar opzoek, een mooie uitgekozen en die krijg ik cadeau op mijn verjaardag as zaterdag van Viviane en Rudi ❤️.

Dan wordt het tijd om te gaan lunchen, gestopt bij een mooie grote zaak , konden fijn buiten zitten met Hoop, hadden wij ook nog eens mooi uitzicht. Kregen een ober aangewezen een drankje en een hapje vooraf van het restaurant, het was daar uiteraard ook luxer allemaal.

Het was in ieder geval lekker allemaal, toen weer terug naar huis dat wij voor het donker de berg over waren, zag nu ook waar wij fout gereden waren afgelopen woensdag met ons avontuur. Hoop lag lekker ontspannen bij Viviane en Rudi in de auto.

Dinsdag 19 september een rustig dagje thuis dwz s’morgens massage, zwembad en de heren gingen de lampen ophangen en de een nieuw kastje voor de ventilator. Daar moest ik weer voor komen want ze kregen het oude niet verwijderd, zat een extra dekseltje op. Voor de rest lekker ontspannen en gegeten.

Woensdag 20 september dagje Amed strand, heerlijk snorkelen en lekker lui op het bedje liggen en weer lekker gegeten daar.

Lusi stuurde een berichtje dat ze het avondeten niet konden maken omdat de man van haar hulp één werkongeval in de keuken had gehad waar hij werkzaam is. Die moest naar het ziekenhuis. Dan een beetje eerder naar huis om Hoop naar huis te brengen en even af te douchen. Dan wat een straf weer naar Warung Seni, ik had er gereserveerd omdat deze om 19.30 al sluit. Al komen de gasten daar om 19.15 naar binnen wordt er nog voor ze gekookt. Om 20.00 uur sluiten ze echt en vanaf 19.30 wordt er niet meer gekookt.

Donderdag 20 september, vanochtend weer massage gehad, wat een luxe 🙏. Daarna naar de kok/hotel school gegaan lekker hapjes uitgekozen en daar wat gegeten en nog gebakjes voor naar huis meegenomen.

Ik wilde vanuit de school eens richting de zee lopen kijken hoe het daar uit ziet bleek daar een zoutwinning plek te zijn heel interessant om te zien.